Przedmioty „m” tworzą system ze względu na cechę “p” wtedy, gdy między tymi przedmiotami występuje relacja „r” mająca cechę „p”. Definicja systemu politycznego oparta na definicji formalnej—propozycjaPodmioty polityki tj. wielkie grupy społeczne i instytucje społeczne (przedmioty „m”) tworzą system polityczny ze względu na zdolność do zaspokajania potrzeb społecznych poprzez kształtowanie woli zbiorowej (cecha „p”) wtedy gdy między nimi występuje relacja władzy kształtująca wole zbiorową tych podmiotów w zakresie zaspakajania potrzeb społecznych. System polityczny spełnia następujące funkcje:
l. interpretuje interesy społeczne tj. określa kto jakie interesy i w jakim zakresie może zrealizować
2.dokonuje rozdziału kompetencji do interpretacji interesów5.dokonuje rozdziału kompetencji do stosowania środków kształtowania woli zbiorowej4.dokonuje rozdziału pozycji w instytucjach uprawniających do działania w powyższych zakresachKryteria poprawności teorii społecznejPrzedmiotem wyjaśnień musi być funkcjonowanie układu społecznego, wyjaśnienie przyczyn przemian jakim układ podlega. Układ społeczny musi być traktowany jako „całość” odrębna od sumy tworzących go jednostek. Wyjaśnienie funkcjonowania układu społecznego musi odwoływać się do opisu zachowania jednostek tworzących wyjaśniany układ społeczny. Wyjaśnianie musi zawierać twierdzenia odnoszące się do tego jak zachowanie jednostek tworzących układ przenosi się na zmiany wyjaśnianego układu społecznego. Wyjaśnianie musi zawierać twierdzenia wskazujące przyczyny zachowań jednostek tworzących układ społeczny.Struktura orientacji metodologiczno-teoretycznej
1.Zespół twierdzeń aksjomatycznych,
2.założenia fundamentalne, uznane za: Prawdziwe ;Niezmienne ; Niewymagające dowodzeniaMające największą moc wyjaśniającąZmiana ich statusu w orientacji oznacza powstanie nowej „mutacji”, nowego nurtu w orientacji lub rozpad i zanik dotychczasowej orientacji metodologiczno teoretycznej
3.Kategorie pojęciowe tworzące siatkę pojęciową. Kategorie pojęciowe klasyfikujące rzeczywistość poprzez zdefiniowanie przedmiotów i cech.
4.Zespół twierdzeń traktujących o tym, jaki tok postępowania badawczego gwarantuje prawomocność twierdzeń orientacji metodologiczno-teoretycznej. do administrac. minimum.Tok czynności badawczych metody idealizacyjnej
1.Utworzenie zbioru ZN wpływających na wyjaśnianą ZZ.
2.Hierarchizacja zbioru ZN pod względem siły oddziaływania na ZZ.
3.Przyjęcie założeń idealizacyjnych tj . twierdzeńkontrfaktycznych o nie oddziaływaniu ZN uznanych za uboczne na ZN
4.Sformułowanie prawa idealizacyjnego o strukturze: W warunkach gdy na ZZ typu X nie oddziaływują ZN Typu Y,Z,N to ZZ typu X zależy od ZN typu A w sposób B.
5.Uchylanie kolejnych założeń idealizacyjnych, konkretyzacja prawa idealizacyjnego formułowanie kolejnych jego manifestacji.
6.Sformułowanie prostej teorii idealizacyjnej składającej się z prawa idealizacyjnego i jego kolejnych manifestacji.
7.Empiryczna weryfikacja prostej teorii idealizacyjnej i ewentualne jej modyfikacje pod wpływem tej weryfikacji.
Formalna definicja systemu
June 11th, 2008Postęp techniczny a zmiany polityczne
June 10th, 20081. Rozwój techniki w sferze środków przymusu zwiększa możliwości kontroli zachowań i działań obywatelskich.
2. Rozwój techniki daje większe szansę zapobieganiu wystąpieniom obywatelskim i tłumieniu ich kiedy do nich dochodzi.
3. Stały postęp w sferze techniki środków przymusu prowadzi jednak z czasem do zwiększenia kontroli sfery rozwoju nauki i techniki a to musi oznaczać na mocy przyjętych założeń zahamowanie postępu w dziedzinie badań naukowych a z czasem jego zatrzymanie.
4. Nie wydaje się zatem możliwa „Orwellowska” wersja nieustannego rozwoju technik przymusu prowadząca donieustającego wzrostu zniewolenia obywateli do stanu w którym niemożliwa staje się REWOLUCJA WTÓRNA. Wg.prof. L.Nowaka w pewnych granicznych wartościach alienacji obywatelskiej zagrażającej istnieniu społeczeństwa nawet jeżeli nie dochodzi do rewolucji ,to obywatele zaczynają odbudowywać poza kontrolą oficjalnych struktur życie i stosunki nieformalne nie poddane kontroli władców . Powstają wówczas stosunki oficjalne sformalizowane kontrolowane i nieoficjalne niekontrolowane podziemne.
5. Postęp w sferze środków przymusu przez dysproporcję sił władców i obywateli może sprzyjać skróceniu cyklu przemian systemu utrudniając lub uniemożliwiając zwycięstwo obywatelom w rewolucji .Zapobiega topętlom obywatelskim , które wydłużają cykldochodzenia do fazy władzy zredukowanej
Mechanizm utrzymania sił przymusu
May 10th, 2008MECHANIZMY UTRZYM. SPOŁ. SIL PRZYMUSU TJ. POLICJI I WOJSKA w POSŁUSZ. WOBEC WŁADCÓW.Temat ten wymaga odpowiedzi na trzy pytania:
1.Czym wyjaśnić to, że siły przymusu respektują polecenia władzy politycznej ?
2.W jakich warunkach lojalność sił przymusu władzy zanika?
3.Jakie są następstwa społeczne zaniku posłuszeństwa sił przymusu wobec władców dla stosunków władcy – obywatele?
Do odpowiedzi na pytanie pierwsze zastosowanie ma model podstawowy zmian politycznych, który wskazuje że władza opiera się na wytwarzaniu sytuacji zniewolenia i uprzywilejowania części obywateli poprzez pozwolenie im na zniewolenie innych współobywateli. Siły przymusu są posłuszne władcom dziękiwykorzystaniu obu tych mechanizmów równocześnie.Siły przymusu dzielą się na :-kadrę oficerską; szeregowych funkcjonariuszy.Kadra oficerska jest uprzywilejowana nawet względem zwykłych „cywilnych „ rządców przez posiadanie znacznie większych uprawnień do zniewalania szeregowych funkcjonariuszy niż rządcy „cywilni”. Szeregowi funkcjonariusze są bardziej zniewoleni niż reszta obywateli. Podlegają oni w znacznie większym zakresie i z większą intensywnością kontroli kadry oficerskiej.
Ad.2. Posłuszeństwo sił przymusu zaczyna zanikać gdy kadra oficerska traci swoje uprzywilejowanie polityczne, a jednocześnie pojawiają się szansę poszerzenia ich ograniczonej sfery regulacji władczej poza sferą podporządkowanych im szeregowych funkcjonariuszy, lub pojawia się ta ostatnia możliwość niezależnie od pierwszej. Posłuszeństwo szeregowych funkcjonariuszy może zanikać na mocy mechanizmu ,który prowadzi do rewolucji wtórnych tj. wybuchającej przy wysokich stanach alienacji obywatelskiej. Ograniczyć powyżej wskazaną prawidłowość można poprzez następujące mechanizmy: -okresowa rekrutacja szeregowych. funkcjonariuszy połączona z rotacją.-agresja i użycie sił przymusu połączona z liberalizacją dyscypliny i kontroli. -tzw. Fala, podział na „ młode i stare wojsko” itp.
Ad.3 . Zanik posłuszeństwa sił przymusu wobec władców rodzi tendencje do :podziału kadry oficerskiej na część zbuntowaną i lojalną; buntu szeregowych funkcjonariuszy. Jeżeli zanik lojalności sił przymusu następuje w fazie cyklicznego rozwoju to może prowadzić do militaryzacji struktur władzy i tym samym do wydłużenia czasu trwania tej fazy. Dotyczy to zaniku lojalności wśród kadry oficerskiej. Bunt szeregowych funkcjonariuszy może prowadzić do pętli obywatelskiej jeżeli dochodzi do niego w wysokich stanach alienacji. Jeżeli obie te tendencje tzn. podziału kadry i buntu szeregowych funkcjonariuszy wystąpią w obszarze wtórnych rewolucji pierwotnych tj. gdy system przechodzi z wysokich do średnich stanów alienacji obywatelskiej sprzyja to wtedy zwycięstwu obywateli i nie grozi pętlą obywatelską. Przyspiesza zatem osiągnięcie ostatniej fazy rozwoju władzy zredukowanej do administracyjnego minimum
Pozarewolucyjne formy zmian
May 10th, 2008POZAREWOLUCYJNE FORMY ZMIAN MODELU INSTYT.REFORMA – zmiana ustrojowa dokonywana przez instytucjonalną strukturę władzy w sposób przewidywany w danym ustroju.
PRZEWRÓT POLITYCZNY – zmiana ustrojowa dokonywana w sposób nie przewidywany w danym ustroju zmiana polegająca co najmniej na wymianie władcy najwyższego lub elity władzy.Przewrót polityczny może przybrać postać
1.ZAMACHU STANU – zmiana ustrojowa dokonywana przez część instytucjonalnej struktury władzy wymierzona w drugą.
2. PRZEWRÓT PAŁACOWY – zmiana ustrojowa dokonywana przez część faktycznej struktury władzywymierzona w instytucjonalną strukturę władzy.3. PUCZ- zmiana ustrojowa wymierzona w instytucjonalną strukturę władzy dokonywana przez siły pochodzące zarówno spoza instytucjonalnej jak i faktycznej struktury władzy.