Przedmioty „m” tworzą system ze względu na cechę “p” wtedy, gdy między tymi przedmiotami występuje relacja „r” mająca cechę „p”. Definicja systemu politycznego oparta na definicji formalnej—propozycjaPodmioty polityki tj. wielkie grupy społeczne i instytucje społeczne (przedmioty „m”) tworzą system polityczny ze względu na zdolność do zaspokajania potrzeb społecznych poprzez kształtowanie woli zbiorowej (cecha „p”) wtedy gdy między nimi występuje relacja władzy kształtująca wole zbiorową tych podmiotów w zakresie zaspakajania potrzeb społecznych. System polityczny spełnia następujące funkcje:
l. interpretuje interesy społeczne tj. określa kto jakie interesy i w jakim zakresie może zrealizować
2.dokonuje rozdziału kompetencji do interpretacji interesów5.dokonuje rozdziału kompetencji do stosowania środków kształtowania woli zbiorowej4.dokonuje rozdziału pozycji w instytucjach uprawniających do działania w powyższych zakresachKryteria poprawności teorii społecznejPrzedmiotem wyjaśnień musi być funkcjonowanie układu społecznego, wyjaśnienie przyczyn przemian jakim układ podlega. Układ społeczny musi być traktowany jako „całość” odrębna od sumy tworzących go jednostek. Wyjaśnienie funkcjonowania układu społecznego musi odwoływać się do opisu zachowania jednostek tworzących wyjaśniany układ społeczny. Wyjaśnianie musi zawierać twierdzenia odnoszące się do tego jak zachowanie jednostek tworzących układ przenosi się na zmiany wyjaśnianego układu społecznego. Wyjaśnianie musi zawierać twierdzenia wskazujące przyczyny zachowań jednostek tworzących układ społeczny.Struktura orientacji metodologiczno-teoretycznej
1.Zespół twierdzeń aksjomatycznych,
2.założenia fundamentalne, uznane za: Prawdziwe ;Niezmienne ; Niewymagające dowodzeniaMające największą moc wyjaśniającąZmiana ich statusu w orientacji oznacza powstanie nowej „mutacji”, nowego nurtu w orientacji lub rozpad i zanik dotychczasowej orientacji metodologiczno teoretycznej
3.Kategorie pojęciowe tworzące siatkę pojęciową. Kategorie pojęciowe klasyfikujące rzeczywistość poprzez zdefiniowanie przedmiotów i cech.
4.Zespół twierdzeń traktujących o tym, jaki tok postępowania badawczego gwarantuje prawomocność twierdzeń orientacji metodologiczno-teoretycznej. do administrac. minimum.Tok czynności badawczych metody idealizacyjnej
1.Utworzenie zbioru ZN wpływających na wyjaśnianą ZZ.
2.Hierarchizacja zbioru ZN pod względem siły oddziaływania na ZZ.
3.Przyjęcie założeń idealizacyjnych tj . twierdzeńkontrfaktycznych o nie oddziaływaniu ZN uznanych za uboczne na ZN
4.Sformułowanie prawa idealizacyjnego o strukturze: W warunkach gdy na ZZ typu X nie oddziaływują ZN Typu Y,Z,N to ZZ typu X zależy od ZN typu A w sposób B.
5.Uchylanie kolejnych założeń idealizacyjnych, konkretyzacja prawa idealizacyjnego formułowanie kolejnych jego manifestacji.
6.Sformułowanie prostej teorii idealizacyjnej składającej się z prawa idealizacyjnego i jego kolejnych manifestacji.
7.Empiryczna weryfikacja prostej teorii idealizacyjnej i ewentualne jej modyfikacje pod wpływem tej weryfikacji.